O mój Boże — noszę szczenię Boga Wilków: powrót i zemsta
Audrey traci dziedzica i życie na ołtarzu klanu
W przeszłości Audrey, nosząca w żyłach czystą krew boga wilków, została oskarżona przez przybraną siostrę Morganę i Króla Wilków Sillasa. Klan uznal ją za przekleństwo. Straciła nowo narodzonego boskiego dziedzica, a potem zginęła w rytualnej ofierze na ołtarzu. To uderzenie pozbawiło ją przyszłości i pozycji wśród swojego rodu.
Powrót na ceremonię krwi i kontratak
Po odrodzeniu Audrey pojawia się na ceremonii krwi, pamiętając zdarzenia z poprzedniego życia. Krok po kroku niszczy obłudną siostrę i stawia czoła stronniczemu Królowi Wilków. Jej celem jest udowodnienie niewinności oraz ponowne urodzenie boskiego dziedzica, co wymaga samotnej wyprawy do niebezpiecznego Zakazanego Lasu.
Fenrir, czarny dziedzic i wspólny odwet
W lesie spotyka pradawnego boga wilków Fenirę, który żyje w odosobnieniu. Między nimi rodzi się głęboka więź. Podczas porodu Audrey rodzi syna o czarnym futrze, w którego żyłach płynie najwyższa boska krew. Kiedy intrygi Morgany wracają, Fenrir broni żony i dziecka, wstrząsając klanem, a oboje rozpoczynają wspólny odwet.